Modele powojenne (1945-1966)

Modele powojenne (1945-1966)

Typ Silnik Poj. cm ³ Moc maks. Obr./min. Lata produkcji
NSU Quick 1-cylinder, 2-takt 97 3 4 750 1945 - 1953
NSU 125 ZDB 1-cylinder, 2-takt 123 5 4 600 1947 - 1951
NSU Fox 1-cylinder, 4-takt 98 5,2 6 500 1949 - 1954
NSU Fox 1-cylinder, 2-takt 123 5,4 5 300 1951 - 1954
NSU Lambretta 1-cylinder, 2-takt 123 (począwszy od 1954: 146) 4,5 (począwszy od 1954: 6,2) 4 500 (5 200) 1950 - 1956
NSU Konsul I 351 OST 1-cylinder, 4-takt 346 18 5 500 1951 - 1953
NSU Konsul I 501 OST 1-cylinder, 4-takt 494 22 5 000 1951 - 1954
NSU Lux / Superlux 1-cylinder, 2-takt 198 8,6 (Superlux: 11) 5 250 1951 - 1956
NSU Max / Supermax 1-cylinder, 4-takt 247 17 (Supermax: 18) 6 500 1951 - 1963
NSU Quickly N/S/L/T/TT/F 1-cylinder, 2-takt 49 1,4 (począwszy od 1959: 1,7) 4 600 1953 - 1963
NSU Superfox 1-cylinder, 4-takt 123 8,8 6 500 1955 - 1958
NSU Delfin I + III (350 cm ³) rekord świata 2-cylindry, 4-takt 347,26 75 8 500 1951 i 1956
NSU Delfin I + III (500 cm ³) rekord świata 2-cylindry, 4-takt 498,74 110 8 500 1951 i 1956
NSU Baumm II (125 cm ³) rekord świata 1-cylinder, 4-takt 124,95 20 11 000 1955 - 1956
NSU Baumm IV (250 cm ³) rekord świata 2-cylindry, 4-takt 498,74 42 11 000 1955 - 1956
NSU Great D/V/III/IIIK 1-cylinder, 4-takt 146 (Great V: 175) 6,2 (great V: 9,5) 5 200 1956 - 1964
NSU Maxi 1-cylinder, 4-takt 174 12,5 6 500 1957 - 1964

Opracował: Tadeusz "TaTy"

Konsul_300Konstrukcja NSU Konsul została oparta na przedwojennym modelu NSU OSL 351 i 501. W stosunku do wersji przedwojennej zmodernizowano zawieszenie przednie i tylne. Zastosowano widelec teleskopowy z przodu i zawieszenie suwakowe z tyłu. W żadnym innym powojennym motocyklu NSU nie stosowano takich rozwiązań. Masa pojazdów wzrosła o 20 kg, co uczyniło je mniej sportowymi w stosunku do przedwojennych OSL. Konsul często był użytkowany w zaprzęgu z koszem. Jego nazwa została wybrana z tego powodu, że NSU występuje w słowie KoNSUl.

300_1949_foxW 75-tą rocznicę istnienia firmy NSU, czyli w 1948 roku, przedstawiono pierwszą niemiecką powojenną konstrukcję małego motocykla. Odbyło się to na targach eksportowych w Hanowerze. Motocykl ten wywarł znaczący wpływ na dalszy rozwój konstrukcji wszystkich głównych producentów motocykli. Prasa licznie informowała o postępach  w rozwijaniu tej konstrukcji już w 1947 roku. Firma NSU nie ukrywała swoich prac tworząc ten model, wręcz przeciwnie, informowała regularnie prasę. Motocykl został nazwany NSU Fox i reklamowano go sloganem Fixe Fahrer Fahren Fox (mądrzy/sprytni motocykliści jeżdżą Fox-em).

251 OSB Max

Przebojem NSU lat 50-tych i 60-tych był bez wątpienia model 251 OSB Max. W tych latach wyznaczał on trendy stylistyczne i konstrukcyjne dla wielu innych producentów. Bezpośrednim protoplastą MAX-a był model 251 OSL produkowany w latach 1933-1940 oraz po niewielkiej modyfikacji po wojnie w latach 1948-1952 (?).

251osl_m

Model 251 OSL - protoplasta Max-a

nsu_ultramax_140
W nowej konstrukcji zastosowano ramę prasowaną znaną już wcześniej z modeli Fox i Lux,  zawieszenie przednie na krótkim pchanym wahaczu amortyzowane sprężynami śrubowymi oraz amortyzatorami olejowymi. Tylny wahacz kamertonowy z centralną sprężyną oraz niemal płasko położonym amortyzatorem olejowym w dużej mierze podobny do tego z NSU Lux, jednak znacznie wzmocniony. Dopiero w późniejszym modelu Supermax zastosowano dwa konwencjonalne amortyzatory umieszczone po bokach. Całkowitą nowością w NSU Max była konstrukcja rozrządu w silniku. Nazwano go Ultramax. Nie był to ani wałek królewski ani łańcuch. Rozrząd realizowany był  przez dwa korbowody. Główny projektant Albert Roder zastosował ten typ rozrządu we wszystkich modelach Max-a jak również później w Superfox, MAXI oraz dwucylindrowym silniku samochodu kompaktowego NSU Prinz.

Lux250W roku 1951 NSU przedstawiło nowy 2-suwowy motocykl z silnikiem klasy 200 cc, którym był NSU Lux. Otrzymał on, podobnie jak luxrahmenmodel Fox, sztywną prasowaną ramę centralną połączoną z podstawą siedzenia.  Konstrukcja ta była identyczna jak w czterosuwowej wersji NSU Max i w praktyce można je stosować zamiennie, gdyż mocowania silnika są identyczne. Silnik 198 cm³ wyposażono w dwu przepustnicowy gaźnik BING. Osiągał on moc 8,6 KM i był zblokowany z nożną 4-biegową skrzynią biegów doskonale przystosowaną do motocykla z koszem. Silnik był zapalany nożnym kopniakiem. Łańcuch napędowy całkowicie osłonięto co chroniło go przed niszczycielską siłą kurzu, brudu i piasku. Panele boczne 11,5 litrowego zbiornika jak również rury wydechowe, jak przystało na motocykl "luksusowy", były chromowane.